شعر عقاب تنیسون را در بحر متقارب ترجمه کردم، با وزنی که قرن‌هاست وزن حماسه است. چرا؟ چون زبان تنیسون چنین چیزی می‌طلبید. به واج‌آرایی حرف کاف در همان سطر اول دقت کنید:
He Claps the Crag with Crooked hands
چنگال فشردهٔ عقاب با با تکرار کاف و لحنی حماسی و مطنطن در وزن تترامتر یامبیک، کاملاً در ذهن تصویر می‌شود. به گمانم این وصف شکوه‌مند و زبان استوار را باید با آهنگی درخور به فارسی بازمی‌گرداندم. شاید ترجمهٔ کوتاهی باشد، لیکن تمرین بزرگی برای من بود.
فشارد به چنگ خمیده، یکی تخته‌سنگ،
در آفاقِ خالی، به‌نزدیک خورشید [زرینه‌رنگ]،
بـاِستاده در لاجوردِ جهان گشته غرق.
ز تیغِ قلل بنگرد [با دو دیده]،
و چین‌خورده‌دریا به زیرش خزیده،
فرود آید او همچو یک رعدوبرق.
۱۳۹۸
» بیشتر بخوانید: » عقاب ناتل خانلری و کاکلی نیما: دو رویکرد به شعر