این سال‌ها در نشریه‌های پرشماری ترجمه‌های گوناگونی از شاعران ایران منتشر کرده‌ام، از عطار و اخوان تا بسیاری از شاعران امروز. اما این ترجمه از شعر سعیده زارع سریزدی را جور دیگری دوست دارم. سال ۱۴۰۰ به‌مدت چند هفته برای ساختنش وقت گذاشتم و هربار که می‌خوانمش، مثل روز اول برایم تازه است. برگردانش بسیار لطیف و بلیغ در آمد و خوشحالم!
منتشر شده در NDQ
